วันนี้ผมไปสอบมาครับ
เรื่องของเรื่องก็คือ ผมอยากจะเรียนต่อเกี่ยวกับเรื่องคอมพิวเตอร์ ถ้าเป็นไปได้อยากเอาความรู้มาใช้เพื่อทำงานอยู่กับบ้าน อาจจะเขียนโปรแกรม เขียนเว็บ ทำอะไรง่ายๆ แค่พอมีรายได้อยู่กับบ้าน จะได้มีเวลาเข้าวัดวา รักษาสุขภาพ มีเวลาอยู่กับพ่อแม่ ครอบครัว ฯลฯ
พอดีว่าไปเจอหลักสูตรวิศวกรรมคอมพิวเตอร์จากมหา’ลัยราชภัฏอุตรดิตถ์ รับสมัครทั้งสายตรงและเทียบโอน ซึ่งเราก็ต้องไปเรียนสายเทียบโอน จะได้มีเวลาทั้งเรียนและทำงาน ก็ไปสมัครถึงที่ ในเอกสารระบุว่าจะสอบแค่วิชาเดียวคือวิชาวิศวกรรม ส่วนห้องสอบและรายชื่อผู้เข้าสอบให้รอประกาศภายหลัง คือวันที่ 23 เมษายน 2555 ที่ใต้ตึก หรือจะประกาศที่เว็บของมหา’ลัย โอเค เราก็อยู่ต่างจังหวัด เช็คทางเว็บเอาละกัน ง่ายๆ ตอนสายๆ วันประกาศฯ ผมก็ไปเปิดเว็บเค้าดู ไม่มีประกาศอะไรเลย พอโทรไปสอบถามถึงได้ความว่า เอกสารรายชื่อมีแล้ว แต่ต้องรอให้อธิการบดีเซ็นก่อน แล้วอธิการบดีก็มัวยุ่งกับงานรับปริญญาอยู่ น่าจะได้เซ็นประมาณตอนบ่าย และขึ้นบอร์ดภายในวันนี้ตอนเย็น ส่วนในเว็บก็คงช่วงเย็นเหมือนกัน ผมก็คิดในใจ อืมม นี่หรืองานที่ต้องรับผิดชอบ งานที่คุณควรจะรู้อยู่แล้วว่าจะต้องมีการติดประกาศภายในวันนั้น ทำไมไม่เอาเอกสารไปให้อธิการบดีเซ็นก่อน พอถึงเวลาก็จะได้ประกาศได้เลย ไม่ต้องรอให้เสียเวลา ก็หงุดหงิดไป มาเช็ครายชื่อได้ตอนบ่ายๆ เย็นๆ ก็โอเค เช็ครายชื่อคนที่เข้าสอบด้วยว่าเยอะไหม ก็ไม่เยอะนะ รายชื่อคนที่เข้าสอบวิชาวิศวกรรมมีทั้งหมด 19 คน (ไม่รวมพวกที่ได้โควต้าก่อนหน้านั้นแล้ว)
วันนี้ขับรถไปสอบตั้งแต่เช้า ถึงที่สอบก็ไปเช็คว่าห้องสอบอยู่ไหน โอเค ตึก A ห้อง A802 ก็ขึ้นไปดูห้อง ไปดูว่าเลขที่นั่งสอบตรงไหน เราเลขที่เท่าไหร่ นั่งตรงไหน พอได้ผังที่นั่งคร่าวๆ แล้วก็ไปกินข้าวให้เรียบร้อย เวลาสอบคือ 08.30 – 10.00 น. เหลือเวลาชั่วโมงนึงก็ไปรอหน้าห้องสอบ ผมไปคนแรก ยังไม่มีใครซักคน จนกระทั่งมีคนมายืนรอเรื่อยๆ และก่อนหน้าเจ้าหน้าที่สาวสวยก็เดินมา ถือห่อข้อสอบมา บอกให้ทุกคนเช็ครายชื่อ แล้วตัวเองก็ไปนั่งรอในห้อง ยังไม่ให้ผู้เข้าสอบเข้าห้อง จนเวลา 08.25 ก็มีประกาศเสียงตามสายบอกให้ผู้เข้าสอบเข้าห้องสอบ ผมจะเข้าไปนั่ง แต่เจ๊ก็ยังไม่ให้เข้า อ้าว ไม่ได้ยินประกาศเหรอว่าเค้าบอกว่าพอถึงเวลา 08.30 เป๊ะ เค้าจะให้เริ่มทำข้อสอบเลย อย่างน้อยได้เช็คก่อนว่าใครเป็นใคร มีคนมาทุจริตสอบแทนกันไหม ข้อสอบเป็นแบบไหน กระดาษคำตอบถูกต้องหรือเปล่า เขียนชื่อ-สกุล วันเดือนปี ไว้ก่อนก็ยังดี เพราะถ้าเป็นการสอบสำคัญๆ ที่เราเคยผ่านมาเค้าก็ทำอย่างนี้กันทั้งนั้น แต่เจ๊ไม่ เจ๊ให้รอ โอเค เราก็คิดว่าเค้าคงเตรียมพร้อมมาแล้ว ถึงเวลาก็แจกข้อสอบปั๊บทำปุ๊บเลย แต่เปล่า!!!
ถึงเวลาเข้าสอบ ตูยังไม่รู้เลยว่าที่นั่งที่แท้จริงอยู่ตรงไหน ตูพอรู้คร่าวๆ ว่าเลขที่ 4 ต้องนั่งตัวที่ 4 ก็ไปนั่งเลย จะบอกว่าทุกคนที่มาสอบ ถึงจะสอบวิชาวิศวกรรมก็จริง แต่มีคนที่สอบวิศวกรรมคอมพิวเตอร์แค่ 6-7 คน เจ๊ก็ไล่ให้คนที่สอบคอมพิวเตอร์ไปนั่งตรงแถวริม ตูนั่งไปแล้ว พอเจ๊บอกว่าคนน้อย ให้นั่งเก้าอี้เว้นเก้าอี้ ตูก็ต้องย้ายตูดอีกรอบนึง แถวต่อไปเป็นอิเล็กทรอนิกส์ ไฟฟ้า ก่อสร้าง สาขาละประมาณสี่ห้าคน (ทำไมคนสอบมันน้อยจังวะ -”-) ค่อยๆ จัดที่นั่งให้ผู้เข้าสอบ ทำเหมือนกับว่ายังไม่ถึงเวลาทำข้อสอบ เสียเวลาไปเท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้ เจ๊บอกเจ้าหน้าที่อีกคนว่าเบื้องบนเค้าสั่งมาว่าให้เจ้าหน้าที่คุมสอบจัดการยังไงก็ได้ นั่งยังไงก็ได้ อ้าว แล้วทำไมเจ๊ไม่เรียกคนเข้ามาจัดที่นั่งตั้งแต่แรก ถ้ารู้ว่าเค้าให้สิทธิ์เจ๊จัดการทั้งหมด
กว่าเจ๊จะแกะห่อข้อสอบ กว่าจะเดินแจกข้อสอบ ก็ปาไปหลายนาทีแล้ว และข้อสอบที่แจกมา ดันไม่ครบ!! น้องคนนึงที่สอบวิชาคอมพิวเตอร์ต้องนั่งรอข้อสอบอีกห้าหกนาทีเป็นอย่างต่ำ เพราะต้องให้เจ้าหน้าที่อีกคนเดินลงไปเอามาเพิ่มให้ อะไรวะ?
ยังครับ ยังไม่หมด ข้อสอบที่ตูทำ เป็นข้อสอบกากบาท มีตัวเลือก 5 ข้อ แต่กระดาษคำตอบดันมีช่องให้กาแค่ 4 ช่อง ต้องเปลี่ยนกระดาษคำตอบอีก แล้วข้อที่กาไปแล้วล่ะ? เสียเวลาไปอีกเท่าไหร่แล้ว
พอเจ้าหน้าที่เอาข้อสอบที่เหลือมาให้น้องที่ยังไม่ได้ข้อสอบ ก็มาขอดูข้อสอบน้องเค้าอีกที กลัวว่าจะเอาเฉลยแถมมากับข้อสอบด้วย ให้มันได้ยังงี้สิ!!
แล้วก็มีคนที่ต้องสอบวิชาพวกนี้ช่วงบ่ายมาสอบช่วงเช้าเพราะดูเวลาผิด ดูวิธีการสอบไม่เป็น เจ้าหน้าที่ก็ให้สอบด้วยโว้ย แล้วก็มาย้ำว่าให้มาสอบช่วงบ่ายด้วย แล้วถึงจะมาเดินดูว่าใครควรจะสอบวิชาไหน ถูกต้องหรือเปล่าจากบัตรประจำตัวผู้เข้าสอบ (โธ่ จริงๆ เค้าต้องเช็คตอนเข้าห้องสอบไปแล้วคร้าบบบ)
ฟังจากเสียงบทสนทนา สรุปว่ามีคนเข้าสอบผิดประมาณสี่คน แต่ได้สอบด้วย โดยจะเอาไปตรวจแยกทีหลัง (ถ้าตูเป็นคนที่แอบมาเอาข้อสอบนะ ป่านนี้ตูเนียนขโมยข้อสอบหนีไปได้ไกลแล้ว เพราะเจ้าหน้าที่คุมสอบก็ไม่เช็คอะไรเลย) ถ้าเป็นสถาบันอื่นที่เคร่งครัด ป่านนี้คนที่มาผิดอาจจะหมดสิทธิ์สอบไปแล้ว แต่ที่นี่ดูเหมือนอะไรก็ยืดหยุ่นไปได้หมด ดีจัง
คงเพราะคนสมัครสาขานี้น้อยมั้ง เค้าเลยให้สอบพอเป็นพิธี ตูได้แต่คิดในใจ ทำไมทำไมทำไม…
แต่ผมก็ออกจากห้องสอบเร็วนะ เพราะไม่ได้หวังอะไรมากมาย ดูแล้วยังไงก็ได้เรียน เพราะคนน้อยกว่าหลักสูตรที่เปิด ยังไงเค้าก็รับ คงสอบพอเป็นพิธีนั่นแหละ คืนกระดาษคำตอบและข้อสอบเสร็จผมก็เดินออกมารอลิฟต์ ซักพักน้องที่ได้ข้อสอบทีหลังก็เดินมา ผมสังเกตตอนที่เค้าไปเจอพ่อแม่พี่น้องที่มาส่ง คงจะบ่นอะไรแนวนี้ให้ญาติเค้าฟังเหมือนกันแหละ
ถ้าเจ๊ยอมให้ผมเข้าไปนั่งรอในห้องสอบก่อน เช็คบัตรผู้เข้าสอบก่อนเวลา เรื่องข้อสอบไม่พอ เรื่องใบคำตอบผิดพลาดก็คงได้รับการแก้ไขไปตั้งแต่ต้นแล้วครับ เป็นไงล่ะ ทำหน้าที่ได้ดีไหมล่ะคนไทย
ผมไม่รู้ว่าเจ๊คนนี้เค้าเป็นลูกจ้างระดับไหน เป็นข้าราชการหรือเปล่า เป็นเจ้าหน้าที่อะไรยังไง แต่หน้าที่ในวันนี้ของเค้าคือผู้คุมสอบ ถ้าทำงานตรงนี้จบได้ดี งานที่เหลือก็คงไม่ต้องห่วง แต่ตอนนี้ผมชักจะห่วงว่าเจ๊จะทำงานอื่นให้ได้ดีได้ยังไง ในเมื่องานง่ายๆ ที่เจ๊ทำตอนนี้ก็ยังไม่ดีพอเลย หรือถ้าไม่มีคำสั่งให้เจ้าหน้าที่ทำอะไรยังไงลงมา เจ๊จะทำอะไรเองไม่เป็น หรือต้องให้เหมือนอย่างพวกสอบ กพ. ที่ระบุว่าเจ้าหน้าที่คุมสอบต้องให้คนเข้าสอบเข้าห้องสอบก่อนเป็นเวลาเท่าไหร่ เช็ครายชื่อให้ตรง ให้ผู้เข้าสอบเช็คว่าข้อสอบอยู่ในหีบห่อที่แน่นหนา แล้วค่อยเปิดห่อ ฯลฯ ให้มันเป็นงานเป็นการ เจ๊ถึงจะทำตาม หน้าที่ครับ ความรับผิดชอบครับ ช่วยมาสถิตย์อยู่ในคนไทยให้มันมากๆ กว่านี้อีกหน่อยเถอะครับ
คิดแล้วก็ขำ
ปล. โรงอาหารของพวกสถาบันการศึกษาหรือสำนักงานอะไรของราชการนี่ดีนะครับ อาหารการกินราคาถูกดี คนที่หวังจะเก็บหอมรอมริบและลดน้ำหนัก ลดความอ้วนไปในตัวควรจะมาใช้บริการนะ เลือกซื้อเลือกทานพวกผักปลาได้ในราคาต่ำ อย่างตอนเช้านี้ ผมสั่งเกาเหลาต้มยำชามนึง ได้เต็มชามแค่ยี่สิบบาทเอง น้ำดื่มเย็นๆ ก็บริการฟรี พวกพนักงานเงินเดือนน้อยเค้าเลยอยู่ได้เพราะแบบนี้สินะ
ปอ. ไม่ได้ออกกำลังกายมาสองวันละ ฝนตกตอนเย็นเมื่อวานด้วย อดเลย วันนี้ต้องจัดแล้ว ไม่งั้นเดี๋ยวจะอืดขึ้นมาอีก